عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس در کمیته صلح و امنیت بین المللی مجمع نمایندگان جوان (IPU) گفت: حمله آمریکا و رژیم صهیونسیتی به بیمارستان‌ها، مراکز درمانی، کتابخانه‌ها و مراکز فرهنگی مصداق بارز جنایت جنگی است، بنابراین اگر جهان سکوت کند، چه چیزی از نظم حقوقی بین‌المللی باقی خواهد ماند؟

حمله آمریکا و رژیم صهیونسیتی به بیمارستان‌ها، مراکز درمانی، کتابخانه‌ها و مراکز فرهنگی مصداق بارز جنایت جنگی است

به گزارش خبرنگار اعزامی خانه ملت به ترکیه ـ استانبول؛ علی اصغر باقرزاده عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی امروز ظهر ( پنج شنبه ۲۷ فروردین ماه ) در کمیته دائمی صلح و امنیت بین المللی مجمع نمایندگان جوان یکصد و پنجاه و دومین اتحادیه جهانی بین‌المجالس (IPU) در استانبول حضور یافت.

این نماینده مجلس در این مجمع به ایراد سخنرانی پرداخت که به شرح زیر است؛

جوانان آگاه و نمایندگان وجدان جهانی،

آنچه پیش روی شما قرار می‌دهم، صرفاً یک روایت سیاسی نیست؛ بلکه ثبت یک الگوی جدی از نقض حقوق بین‌الملل و هدف قرار دادن مستقیم آینده یک ملت است.

آنچه در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ علیه جمهوری اسلامی ایران رخ داد، یک عملیات نظامی عادی نبود؛ بلکه یک الگوی هدفمند و سیستماتیک از حمله به آینده، زندگی و انسانیت یک ملت بود که با تبانی رژیم ایالات متحده و رژیم اسرائیل اجرا شد. در این حملات، نه‌تنها اهداف نظامی، بلکه زیرساخت‌های کاملاً غیرنظامی و نسل جوان ایران به‌طور مستقیم هدف قرار گرفتند. 

دانشگاه‌های برجسته کشور، از جمله دانشگاه شهید بهشتی و دانشگاه صنعتی شریف، به‌عنوان مراکز اصلی تولید علم و تربیت نخبگان آینده‌ساز، هدف حمله قرار گرفتند. این اقدام، در واقع حمله به علم، پیشرفت و آینده یک ملت بود.

انستیتو پاستور ایران نیز هدف قرار گرفت؛ نهادی حیاتی در حوزه تولید واکسن، دارو و تحقیقات زیست‌پزشکی که مستقیماً با سلامت عمومی و آینده نسل جوان در ارتباط است.

باشگاه‌های ورزشی و مراکز جوانان نیز مورد هدف قرار گرفتند؛ فضاهایی که نماد امید، نشاط، همبستگی اجتماعی و زندگی سالم برای جوانان هستند.

در یکی از تکان‌دهنده‌ترین بخش‌های این تجاوز، یک مدرسه ابتدایی در شهر میناب هدف قرار گرفت؛ جایی که ۱۶۸ دانش‌آموز مشغول تحصیل بودند. ۱۶۸ کودک، ۱۶۸ آینده، ۱۶۸ رؤیای ناتمام. در این حمله همچنین ۱۴ معلم جان باختند و بیش از ۱۰۰ نفر زخمی شدند؛ معلمانی که ستون آموزش و پرورش نسل آینده بودند.

در کنار این‌ها، جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران نیز هدف حمله قرار گرفت؛ اقدامی که به‌طور آشکار و مستقیم، نقض فاحش کنوانسیون‌های ژنو و حقوق بین‌الملل بشردوستانه است. بر اساس این کنوانسیون‌ها، نیروها و تأسیسات امدادی و بشردوستانه از حمایت ویژه و مطلق برخوردارند و هدف قرار دادن آنان در هر شرایطی ممنوع و مصداق جدی جنایت جنگی محسوب می‌شود.

همچنین بیمارستان‌ها، مراکز درمانی، کتابخانه‌ها و مراکز فرهنگی نیز مورد حمله قرار گرفتند؛ یعنی حمله به سلامت، دانش، حافظه تاریخی و هویت فرهنگی یک ملت.

در همین حال، تهدیدهای علنی درباره «نابودی تمدن چند هزار ساله ایران» و «بازگرداندن آن به عصر حجر»، نشان‌دهنده یک ذهنیت است که نه‌تنها زیرساخت‌ها، بلکه موجودیت و هویت یک ملت و آینده نسل جوان را هدف قرار داده است.

این در حالی است، کشور من در دو مقطع از جنگ تحمیلی اخیر که روندهای دیپلماتیک و تلاش‌ها برای حل‌وفصل مسالمت‌آمیز اختلافات با حسن نیت را دنبال می کرد و با توجه به اینکه کشورم نیز به این مسیر پایبند بوده است، مورد تجاوز نظامی از سوی ایالات متحده و رژیم اسرائیل قرار گرفت. این هم‌زمانی میان دیپلماسی و تجاوز، پیامد عمیقی به همراه داشت: تضعیف اعتماد به سازوکارهای صلح‌آمیز و ایجاد بی‌اعتمادی نسبت به کارآمدی دیپلماسی، به‌ویژه در ذهن نسل جوان.

همکاران گرامی،

وقتی دانشگاه‌های شریف و شهید بهشتی، انستیتو پاستور، هلال احمر—به‌رغم حمایت صریح کنوانسیون‌های ژنو—مدارس با ۱۶۸ دانش‌آموز، و مراکز ورزشی و درمانی همگی در یک الگوی حمله قرار می‌گیرند، دیگر نمی‌توان از «خطای جنگی» یا «اهداف محدود نظامی» سخن گفت. این یک حمله مستقیم به اصول بنیادین حقوق بین‌الملل و به خود مفهوم انسانیت است.

در برابر چنین تجاوز آشکاری، جمهوری اسلامی ایران بر اساس ماده ۵۱ منشور ملل متحد، حق ذاتی دفاع مشروع خود را با قاطعیت، مشروعیت و اقتدار کامل اعمال کرده و خواهد کرد. پاسخ ایران نه احساسی، بلکه دقیق، حقوقی و متناسب است؛ پاسخی که با هدف بازدارندگی در برابر ادامه تجاوز و تضمین امنیت ملت ایران، در چارچوب کامل حقوق بین‌الملل انجام می‌شود. ایران نشان داده است که در عین پایبندی به اصول حقوقی، در دفاع از حاکمیت، امنیت و جان شهروندان خود هیچ تردیدی به خود راه نخواهد داد. 

امروز این سؤال را از شما جوانان می پرسم: اگر نهادهای غیر نظامی از جمله مدارس، دانشگاه‌ها و مراکز امدادی و سلامت هدف حملات وحشیانه قرار گیرند و جهان سکوت کند، چه چیزی از نظم حقوقی بین‌المللی باقی خواهد ماند؟

به گزارش خانه ملت؛ هیات پارلمانی ایران به ریاست منوچهر متکی و با همراهی سید شمس الدین حسینی، علی اصغر باقرزاده، رحیم زارع،عباس گلرو، ابراهیم رضایی و سمیه رفیعی در یکصد و پنجاه و دومین اتحادیه جهانی بین‌المجالس (IPU) در ترکیه حضور دارد./

پایان پیام

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

آخرین اخبار